Sunday, October 9, 2011
下过雨的夜。
如果有一天能够做到即使有委屈、难过、不满、不平衡都能全部埋在空气里,完全不发出任何声音,世界就会很美好了吧?
用掩饰和假装成就的美好。
我不喜欢擅长挑拨的自己。
我不喜欢演技不好的自己。
我不喜欢不能完美的自己。
哪一个世界才是真的,哪一个世界才是假的?
哪一个人是真的,哪一个人是假的?
哪一种感觉是真的,哪一种感觉是假的?
你永远无法确定。
听了一场教会里的音乐会。
再听了一场民歌餐厅里的驻唱。
你永远不懂我伤悲,像白天不懂夜的黑。
而我应该做的是,永远不能让你懂。
我们,继续演戏好了。
No comments:
Post a Comment
Newer Post
Older Post
Home
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Episode
Episode
May (1)
August (1)
May (1)
December (1)
March (1)
February (1)
December (3)
November (1)
April (1)
March (3)
February (1)
January (3)
December (2)
November (1)
October (1)
August (1)
July (4)
June (2)
May (1)
April (1)
March (6)
February (1)
January (1)
December (2)
October (4)
September (7)
June (6)
May (6)
April (9)
March (4)
February (14)
January (18)
December (13)
November (6)
October (7)
September (24)
August (16)
July (11)
June (14)
May (11)
April (16)
March (12)
February (10)
January (5)
December (5)
November (7)
October (8)
June (1)
February (1)
殊途同归
不想忘记的小事
(6)
记录片
(29)
那些不重要的
(37)
No comments:
Post a Comment